X
تبلیغات
رایتل

قانون پارکینسون

محمد یکشنبه 15 بهمن‌ماه سال 1391 @ 22:07 چاپ

در سال 1958 نویسنده و تاریخ نگار انگلیسی سی نورتکوت پارکینسون (1909 تا 1993) کتاب طنزی (هجویه)  در توصیف رفتار انسان نوشت. قانون پارکینسون : تعقیب پیشرفت. اصل عبارت این بود: "کارها تا وقتی ادامه پیدا می کنند که زمان در اختیارشان را پر کنند"


قانون پارکینسون ( که گاهی اصل پارکینسون نیز نامیده می شود) به شکلی حیرت انگیز صحیح بوده است. در واقع قانون پارکینسون به قدری تکرار ، تکرار و نقل شده است که بسیاری نمی دانند این قانون در ابتدا تنها یک شوخی و فکاهی بوده است.


حتی اگر این قانون به طور نسبی معتبر و پذیرفته شده باشد، استدلالات متعددی برای کاربرد و کارایی آن در سازمان ها، بهره وری مدیریت، و انگیزش نیروی کار وجود دارد.


تعریف ساده "کار تا زمانی کش پیدا می کند که زمان در اختیارش را پر کند" شاید همه مسائل ذکر شده در کتاب پارکینسون را به طور کامل بیان نمی کند. برای نوشتن و ارسال یک کارت پستال ممکن است فرد مسن تری با حوصله و وسواس به انتخاب کارت مناسب بپردازد و بالاخره بعد از انتخاب کار به دنبال بهترین جمله و انشا برای نوشتن روی کارت باشد، اما یک فرد جوان تر و کم حوصله اولین کارت مناسب را انتخاب کرده و جمله اش را بر روی آن می نویسد و سریعا آن را پست می کند و مثال های فراوان دیگری از این دست در کتاب پارکینسون یافت می شود. که شابد مهیج ترین این مثال ها مربوط باشد به کارمندان ادارات. بسیاری شاید بر این عقیده باشند که خدمات در یک جامعه در حال بزرگ شدن منجر به کار بیشتری شود. اما پارکینسون نظر متفاوتی دارد و نظر خود را به این شکل بیان می کند:


براساس قانون پارکینسون اگر به کسی برای یک پروژه 2 ساعته ، 8 ساعت وقت بدهید، او 8 ساعت وقت صرف خواهدکرد تاپروژه را به پایان برساند. بر اساس این قانون چنین اتفاقی با دو انگیزه ممکن است رخ بدهد:


اول)  کارمندان علاقه دارند زیردستان بیشتری داشته باشند تا رقبای بیشتری


دوم) کارمندان برای همدیگر کار به وجود می آورند.


کارمند الف بسیار سرش شلوغ است. این کارمند ممکن است چند گزینه در اختیار داشته باشد کارش را رها کند، از همکارانش تقاضای کمک بکند، یا دو زیر دست به کار بگیرد. دقت شود که می تواند دو زیر دست به کار بگیرد. شاید دلیل نخواستن کمک از همکاران این باشد که ان ها هم به همان میزان گرفتار و پر مشغله هستند. فرض را بر این گذاشتیم که الف کارش را رها نکرد و دو کارمند ب و پ را هم به کار گرفت. به زودی کارمندان ب و پ نیز از کار زیاد به شکایت خواهند امد و آن  دو نیز هر کدام دو کارمند به کار می گیرند. به زودی هفت نفر سرگرم کار بر روی حجم عظیمی از کارها خواهند بود.  و کارها همچنان باقی است و نا تمام و حتی بیشتر!


پارکینسون همچنین اشاره می کند که تعداد کارمندان یک نظام بوروکراسی سالانه 5 تا 7 درصد افزایش پیدا می کند بدون اینکه میزان کار افزایش پیداکند.


 نمونه های بیشتری از این قانون را در اطراف بسیار می بینیم. نظر شما چیست؟

منبع:http://itmusb.persianblog.ir