X
تبلیغات
رایتل

قانون: ننویس

علی راد جمعه 24 اردیبهشت‌ماه سال 1395 @ 23:10 چاپ

خیلی خوبه قانون هایی برا خودمون داشته باشیم. تاکید/امفسیس/ من بزرگ یا کوچیک نیست. تاکید من حتی "همه پسند" هم نیست کافیه با اصول فعلی خودمون تعارض نداشته باشه نه اصول دیگران و محیط. تا الان حدود دو ماه از سال نو گذشته و حتی یه تعهد هم داخل دفتر یادداشتم ننوشتم. یکی از قانون های/لا!/ من اینه که یا ننویسم یا اگه نوشتم ردخور نداشته باشه و باید عمل بشه. امشب نوشتم اولی رو. من امسال دیگه از تقویم استفاده نمیکنم و همون دفتر یادداشت بهتره به نظرم. تقریبا تا همین جاش برا مدیریت زمان بود و مابقی خیر.

کلا نوشتن خطر هم داره. اینکه متنی از درونیات، اهداف و.. خودمون بنویسیم و در معرض خوانش(قرائت/ برداشت/ استنباط) دیگران قرار دهیم احتمال راضی شدن مغز و  ذهن  و فریب خوردن خودمون زیاده و کی می تونه این مفهوم ذهنی منو درک کنه؟ هر کی تجربه اش رو داشته. اینجاست که روزانه نویسی و  بلاگر بودن سخت میشه و وقتی هم این سختی مضاعف میشه که  اکثریت خواننده ها  افرادی باشند که اگه ازشون بخوایم در مورد یک شخصیت تاریخی ریسرچ کنن، کمتر سراغ حرفاش میرن و بیشتر پیگیر زندگی خصوصی اش هستن.

اگه اشنایان ، افراد فامیل و همسایه هایی که باهاشون ارتباط دارم رو جمع بزنم حدودا 700 نفر میشن.(فقط خودم میدونم این 700 رو از کجا اوردم!) یه مورد رو اعتراف کنم که بخاطرش حس بدی دارم یا  خنثی هست و حداقل خوب نیست.از اون 700 نفر خیلی هاشون با من اختلاف سن زیادی دارن و من اونا رو دلیت میکنم و  از مابقی:

حس میکنم فقط  دو سه نفر در سطح من هستن و بقیه پایین تر و این همون حس بد یا خنثی هست. منظور من سطح درک هست و شعور و کتابخونی  و تفکر.بحث غرور و این حرفا نیست بحث اینه که  من:

1-نگران خودم هستم که تلف نشم(حس خنثی چون میل به بقا ندارم)

2-اینکه هنوز بصورت دقیق  شناسایی نکردم نقاط قوت دیگران رو (در حد چند مورد تا الان شناسایی شده). دیگرانی که باهاشون ارتباط دارم مخصوصا اونایی که ارتباطم باهاشون بیشتره.(حس بد)


دیدگاه های این نوشته : 0
برای نمایش آواتار خود در این وبلاگ در سایت Gravatar.com ثبت نام کنید. (راهنما)

نام :
ایمیل :
وب/وبلاگ :
ایمیل شما بعد از ثبت نمایش داده نخواهد شد